Altı ay önce yayımladığımız Güz sayısının sunuş yazısını “Cumhuriyet’in kuruluşunun 100. Yılını idrak edeceğimiz 2023 yılının Bahar’ında” görüşmek dileğiyle kapatmıştık. Yıldönümlerinde ortaya çıkan kaçınılmaz olarak tekrara dayalı onlarca özel dosya, derleme ve yayın enflasyonu içinde kaybolacak bir sayı yapmak konusunda çekincelerimiz vardı. Bu düşünceler içinde yine de dergimizin misyonuna uygun bir şekilde yeni bir tartışmayı tarihçi ve sosyal bilimcilerin gündemine getirerek 100. yıl yayınları içinde yer almaya karar verdik. Bundan dolayı genel süreklilik ve kopuş tartışmasına hapsolmayacak şekilde spesifik bir tarih olarak 1923’ten ziyade Modern Türkiye’nin kuruluşuna odaklanmak istedik. Bu odağımızın da Türkiye’nin kuruluşunun belli bir veçhesine dair olmasını amaçladık. Türkiye çalışmalarında ihmal edildiğini düşündüğümüz ancak son yıllarda yapılan araştırma ve yayınlarla gelişmekte olduğunu gördüğümüz sermaye ve Müslüman/Türk burjuvazi üzerine bir tartışma kulvarı açmayı hedefledik. Tarih ve Toplum’un ortaya çıkmakta olan Yeni Yaklaşımlar’a sayfalarını açması zaten varlık nedenlerinin başında geliyordu. Ancak sayımızı derleyip matbaaya göndereceğimiz bir sırada Türkiye’nin önde gelen tarihçilerinden Zafer Hoca’nın kaybıyla sarsıldık.
241